Home

Het zijn minuten, uren, dagen, weken, maanden en jaren van ellende geweest voor mij. Ik kan er niets meer aan veranderen, alles is gelopen zoals het is gelopen. Dit boek schrijf ik om van iets negatiefs iets positiefs te maken. Ik wil mijzelf in dit boek zeker niet schoon praten, want er zijn dingen gebeurd die niet door de beugel kunnen. Althans, anderen vonden dat het niet door de beugel kan. Voor mij was het toen niet meer dan normaal.
Al tien jaar loop ik met het idee rond om dit boek te schrijven. Anderhalf jaar geleden kwam ik in een situatie terecht waarin ik een kronkel in mijn kop kreeg. Wat er toen precies gebeurde, daar kom ik later in het boek nog op terug. Het is voor mij in elk geval de reden geweest om met dit boek te beginnen. Ik ben samen met Danique, de schrijfster van dit boek, op zoek gegaan naar de kronkel die in mijn kop zit. We hebben familieleden en oude kennissen opgezocht en uren gepraat. Sommige mensen wilden zelfs niet over de geschiedenis praten, het is te gruwelijk. Dat komt omdat mijn hele familie die kronkel in de kop heeft, niet alleen ik. De kronkel wordt meestal aangewakkerd door alcohol en drugs. En we hebben allemaal een lontje, maar die is bij de één korter dan bij de ander. Het zit in onze genen, maar mensen drijven ons ook tot het uiterste. Het resultaat daarvan is dat bijna al mijn familieleden in de gevangenis of een tbs-kliniek hebben gezeten. En ja, ook mijn lontje is een keer opgebrand. Inmiddels voel ik zoveel pijn en verdriet door wat mensen me hebben aangedaan. Ik ben echt ziek van de mensen, ik vertrouw ze niet meer.

 

Voorwoord

 

Media gallery

Hoofdstukken

Contact